Welkom

Toen Nietzsche in 1900 overleed, liet hij een groot aantal schriften na met aantekeningen, ontwerpen, schema's en aanzetten tot een  gedachte, al dan niet uitgewerkt. Deze massa notities bleef onuitgezocht sluimeren in het Nietzsche-archief, tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw twee Italiaanse filosofen, Giorgio Colli en Mazzino Montinari, de papieren ordenden en voor publicatie gereedmaakten. Pas bij het verschijnen van de eerste delen in 1967 werd het belang van deze nalatenschap voor een juist begrip van Nietzsches filosofie duidelijk. Deze teksten verschijnen nu voor het eerst in Nederlandse vertaling bij Uitgeverij SUN. De vertaling is van de hand van Mark Wildschut en Michel van Nieuwstadt, die deze niet geringe opgave in gemeenschappelijk overleg hebben aangepakt.

Met een verbluffend resultaat. Lezend in de vertaling voel je je betrokken bij Nietzsches scheppingsproces. De Nachlass is meer dan eens en terecht vergeleken met een atelier, een werkplaats of een laboratorium, waar je de denker en schrijver Nietzsche tijdens zijn arbeid gadeslaan.

De Nederlandse editie, bestaande uit 7 delen, is gebaseerd op de Duitse editie, die Nietzsches manier van noteren op de voet volgt. Elk deel bevat een notenapparaat en een met de betreffende periode overeenkomende kroniek van Nietzsches leven, die eveneens aan de Duitse editie zijn ontleend.

'Wijsheid voor overmorgen', zoals Nietzsche als titel opperde.


Ger Groot (NRC handelsblad ) over deel 6 en 7:
"Schitterend bezorgd", "De risico's van Nietzsches filosofie zijn in de Nachlass nog beter zichtbaar dan in de boeken die hij zelf publiceerde."

Rüdiger Safranski, Nietzsche. Een biografie van zijn denken
Nietzsche is een laboratorium van het denken, en hij is er nooit mee opgehouden zichzelf te interpreteren. Hij is een krachtcentrale  voor de vervaardiging van interpretaties. Hij brengt het drama van het denkbare en het leefbare op het toneel. Hij heeft daarmee het mensmogelijke verkend.

Pierre Klossowski, Nietzsche et le cercle vicieux
De Nagelaten fragmenten [van Nietzsche] laten ons zien terwijl hij zich buigt over het substraat van zijn pathos - een steeds wisselend pathos. Maar oog in oog met zichzelf, pretendeert zijn onderzoek niet te beheersen wat zich er in beweegt. Integendeel, hij probeert zich juist aan te passen aan de onderaardse instabiliteit. Niemand immers heeft er voor gekozen zo te worden geboren, wat heeft gekozen blijft buiten wie dan ook - " buiten" wordt fatum genoemd.

Zodra Nietzsche zijn uitdrukkingswijze ontwikkelt  om zich tot zijn tijdgenoten te richten, keert hij deze gapende afgronden de rug te, en neemt hij bijna onmiddelijk weer de dagelijkse discussiegewoonten op, die alle zijn gebasseerd op "de vooroordelen van het gevoel" .

Martin Heidegger over de verhouding tussen gepubliceerd werk en dat wat fragment is gebleven op:
De eigenlijke filosofie [van Nietzsche] blijft als "nalatenschap" achter.