Biografie & psychologie

Biografen zijn geen psycholoog en psychologen zijn geen biograaf, maar dat beiden iets aan elkaar hebben is zonneklaar. Toch worstelen veel biografen met de psychologie van hun hoofdpersoon, terwijl anderzijds de psychologen zonder scrupules een fictieve casus gebruiken. Maarten Lietaert Peerbolte illustreert zijn these over de ‘dubbelganger’ met de lotgevallen van Hans Andreus, zoals de dichter die in zijn poëzie verwerkte. Carl Jung concludeerde op basis van Ulysses dat James Joyce aan een ‘latente psychose’ leed. Is dit verantwoord en waarom mogen auteurs van schrijversbiografieën volgens de meeste literaire critici dan niet psychologiseren? Zijn Shakespeare, Schopenhauer en Thomas Mann niet minstens zulke grote kenners van de menselijke ziel als Freud of Jung?
De psychologen Jaap van Belzen, Gerrit Breeuwsma, Jaap van Heerden, Karel Soudijn en Pieter J. van Strien en de biografen en literatuurtheoretici Wim Hazeu, Nico Laan en Solange Leibovici spreken zich uit over deze kwestie.

De reeks Biografische Studies verschijnt in samenwerking met het Biografie Instituut.

Over de auteur(s):

Het Biografie Instituut staat onder leiding van dr. Hans Renders en heeft de bevordering van de historische biografie in Nederland als doel.