Van Timor naar Jakarta

In Van Timor naar Jakarta heeft Frans van Dongen, voormalig ambassadeur in Jakarta en Bangkok, zijn herinneringen aan zijn lange diplomatieke loopbaan opgeschreven. Een kleurrijke, soms zelfs tumultueuze carrière, niet in de laatste plaats dankzij zijn eigengereidheid.

Van Dongen was een klassieke diplomaat, behorend tot een bijna uitgestorven ras. Opgeleid tot bestuursambtenaar in Nederlands-Indië trad hij na de onafhankelijkheid van Indonesië in 1949 toe tot het Nederlandse diplomatencorps. Ook in landen als Irak, Vietnam en Thailand voelde de avontuurlijke Van Dongen zich zeer op zijn plaats. Zijn eigenzinnigheid bracht hem echter meermalen in conflict met ministers. Het beleid van minister voor Ontwikkelingssamenwering Jan Pronk noemde hij onomwonden ‘neokoloniaal’ en diens latere opvolgster Eegje Schoo verweet hij een totaal gebrek aan inzicht bij haar omgang met de Indonesische autoriteiten. Van Dongen zelf had als ambassadeur in dat voor Nederlanders zo gecompliceerde land veel krediet. Hij sloot er zijn carrière af en daarmee was, in zijn eigen woorden, ‘de cirkel rond’.