De geschiedenis van de Nederlandse Politie

Halverwege de negentiende eeuw werd er bij gebrek aan politieke eensgezindheid over de inrichting van het rijkspolitieapparaat naast de militaire Koninklijke Marechaussee een burgerlijke Rijksveldwacht opgebouwd. Toen de nadelen van deze tweeledige organisatie zich rond 1900 steeds sterker manifesteerden bleek het nog niet mogelijk om meer eenheid in dit apparaat te scheppen. Tijdens het interbellum namen de spanningen in het rijkspolitieapparaat door de oprichting van het Korps Politietroepen zelfs verder toe. Het machtswoord van Polizeiführer Rauter maakte in het begin van de bezetting een eind aan de splijtende verdeeldheid: het Korps Politietroepen werd opgeheven en de Rijksveldwacht werd geïntegreerd in de Marechaussee. Na de oorlog werd geprobeerd om herhaling van de vooroorlogse geschiedenis te voorkomen door de vorming van een enkel burgerlijk rijkspolitiekorps: het Korps Rijkspolitie. Met name de problemen in de ordehandhaving sedert de jaren zestig brachten echter met zich mee dat de Koninklijke Marechaussee nadien toch weer een eigen plaats in het politiebestel kon verwerven.