Sporen

In deze inmiddels klassieke tekst, oorspronkelijk een voordracht op het befaamde Nietzsche-Colloquium van Cerisy in 1972, ontmantelt Derrida het centrale ordenende beginsel van de westerse filosofie: het begrip waarheid. Hij doet dat door aan te knopen bij enkele aforismen van Nietzsche over de vrouw, die model staat voor de waarheid die geen waarheid is. Zij weet dat er onder haar sluier geen ‘waarheid’ verborgen ligt, maar slechts een illusie. De waarheidslievende filosoof tracht deze sluier door te snijden met de scherpte van zijn wapen: de pen, de style. Met deze elementen weeft Derrida een betoog waarin hij Nietzsches ontwrichtende schrijven opneemt in zijn eigen deconstructiefilosofie.  
 
Ger Groot, die in 2003 promoveerde op onder meer de verhouding van Nietzsche en Derrida (Vier ongemakkelijke filosofen, Uitgeverij sun), heeft zijn vertaling van deze tekst grondig herzien. In een uitvoerig notenapparaat volgt hij gedetailleerd de tekstuele strategie van Derrida en verklaart deze in de samenhang van diens denken.

Uitgeverij SUN

Deze uitgave is verschenen onder het imprint SUN. Uitgeverij SUN maakt sinds 2002 deel uit van Uitgeverij Boom.