De moed tot waarheid

‘Nu, luister, ik had u dingen willen zeggen over het algemene kader van deze analyses. Maar nu het is te laat.’ Op deze tragische wijze eindigt De moed tot waarheid, de transcriptie van de laatste collegereeks die Foucault gaf aan het fameuze Collège de France. De grote filosoof weet dat hij op korte termijn zal overlijden. Deze laatste colleges vormen zijn intellectuele testament.

In De moed tot waarheid laat Foucault zien hoe de hedendaagse ervaring van en omgang met waarheid tegelijkertijd teruggaan op de cultuur van de oudheid, en door deze oude bron worden gecontrasteerd. Waarheid is niet simpelweg de juiste weergave van de werkelijkheid, maar verwijst naar datgene wat nog geen werkelijkheid is: waarheid is een belofte, en het houden van die belofte vereist moed.

De collegereeks werkt belangrijke noties uit het werk van Foucault verder uit, bijvoorbeeld het begrip parrhèsia, het vrijmoedige spreken. Het boek biedt een fascinerend perspectief op de verdere weg die het denken van deze belangrijke filosoof had kunnen inslaan. De literaire waarde van de colleges is hoog en hierdoor is dit boek zeer toegankelijk voor iedereen die Foucault wil leren kennen.

Over de auteur(s):

Michel Foucault (1926-1984) werkte als hoogleraar onder meer aan de universiteit van Clermont-Ferrand en aan het gerenommeerde Collège de France. Zijn Geschiedenis van de waanzin en De woorden en de dingen, evenals zijn latere werk over macht en de ‘zorg voor zichzelf’, brachten hem internationale bekendheid en maakten hem tot een van de vernieuwende stemmen in het naoorlogse intellectuele debat.

Eerder verschenen bij Boom De woorden en de dingen (2006), Geboorte van de kliniek (2008) en Breekbare vrijheid (2e druk, 2009).

In de media

"[D]e tekst is vooral zo mooi omdat die het gevoel heeft dat we real life aanwezig zijn bij de colleges. Alsof Foucault speciaal voor jou uit zijn ziekbed is opgestaan om deze laatste waarheid te vertellen. De suggestie dat we erbij mogen zijn, maakt dat je in de tekst gezogen wordt, dat je net zo wilt leven als Foucault, net zo toegewijd wilt zijn aan de filosofie en het filosofische leven als hij. Dat hij dat voor elkaar heeft gekregen, maakt diepe indruk, ook nu nog."
-Marli Huijer (Filosofie magazine oktober 2011)

"Het zou zonde zijn deze analyses te reserveren voor specialisten"
- Elsbeth Etty (NRC-Handelsblad oktober 2010)